چنان‌كه در « طرائق 3 : 205 » فرموده ، چندى متوقف بود تا آخر قطبيت منور عليشاه برايش محقق شد ، ليكن بعد از مدتى كه در سنه 1294 منور عليشاه بطهران آمد - چنان كه در ( ص 206 ) نوشته - از صفيعلى شاه رنجيده خاطر گرديد و بالاخره خود رئيس فرقه‌اى شد ، و دو دسته بسه دسته انقسام يافت ، كه از طاوس العرفاء بحاج ملا سلطان على گنابادى و از منور عليشاه بفرزندش وفاء عليشاه رسيد ، و هلم جرا الى اليوم . مرحوم صفىعلى شاه خود در « زبدة الاسرار » فرموده : شيخ و قطب اين اصطلاح مبتدى است * ور نه در وحدت بجز يك ذات نيست ! * ( 132 - تولد مرحوم سيد صالح نجفى بغدادى - رضى الله عنه ) * وى فرزند سيد مهدى بن سيد رضا حسينى قزوينى ، و خود از أهل علم و أدب در عراق عرب بوده كه در هفدهم ماه رجب الفرد اين سال - چنان كه در « الذريعة 8 : 128 شماره 471 » نوشته - مطابق ( . . . ) حوت ماه برجى در نجف متولد شده ، و در بغداد سكونت نموده و كتابى بنام « الدرر الغروية » در رثاء عترت مصطفويه منظوما در مدائح و مراثى حضرات چهارده معصوم عليهم السلام در چهارده فصل ( براى هريك از آنها يك‌فصل ) تأليف كرده كه در هر فصلى يك قصيدهء طولانى براى هريك بنظم آورده ، و پس از مدت نود و هفت سال و هفت ماه قمرى و هجده روز عمر ، در شنبه پنجم ماه ربيع المولود سنه هزار و سيصد و شش مطابق 19 عقرب ماه برجى وفات كرده ، و دخترش زوجه سيد محمد تقى خراسانى كه در ( 1275 ) بيايد بوده . سنه 1173 شمسى هيجدهم ماه شعبان اوّل حمل ماه برجى * ( 133 - وفات مرحوم آقا سيد حسين قزوينى - أعلى الله مقامه ) * وى فرزند مرحوم امير محمد ابراهيم بن امير محمد معصوم بن محمد فصيح بن